Eider-Kreuzfoahrt

 

Und wella ging dat op Reisen, am 5. Juli 2012 um viertel vör twölf hoalte uns de Bus vun Grunert in Schobüll af und bröchte uns noh Lexfähre. Hier ging dat över een lüdde Gangway op dat Schipp „Adler-Prinzess“. Wi kregen unse reserveerten Plätze towiest, oaber dat schöne Wedder lockte uns an Deck.

Uns wär so richdie besinnlich tomoat, de Sunn schiente un wi schlängelten op de Loop vun de Eider, de 188 km lang is, dürch de Lande. Wat geef dat alles to sehen, Störche, Trauerseeschwalben, Fischreiher, Göös, Oanten, lütte Greifvögel und noch vääl mehr Federvieh. Op eenmol stunnen dor lüdde Rinder in´t Woader, eener meente, dat wärn „Woadderbüffel“. De Buurn harn dat hild Silage und Heu ünnert Dack to kriegen, denn för oabends wär wer Regen ansecht.

Interessant wär uck dat Rinn- un Ruutfohren in de Schlüüsen, dat Schipp har man so eben Platz, und extra för uns mussten de Stroaten- un Iesenboahnbrüchen sick opklappen oder dreihn.

Denn wor dat Kockenbüffee ankündicht, gemütlie un mit väl Appetit wurn de Torten vernichtet. Achterran ging dat wär an Deck, man staunte, öwer all de lütten Dörper und de lüdde Hoams, för all de Frietiedkapitäne mit emme Sägel- un Motorboote.

Nu woar dat Tied för een Beer, Prosecco un de Apperol durf uck nich fählen.

In Tönning keemen wi oabends um söben an und wärn alle de Meenung, dat wi een schöne Dach hat harn.

                                                                                                                                  A.A.